دوشنبه , ۲ بهمن ۱۳۹۶
خانه / اخبار / سیر تحولی غذای فضانوردان از گذشته تا کنون
غذای فضانوردان

سیر تحولی غذای فضانوردان از گذشته تا کنون

به گزارش واحد بین الملل فودکلینیک و به نقل از Nutrition؛ غذاهای فضایی در طول تاریخ نیم قرنی فضانوردی بشر، به سرعت پیشرفت کرده اند و روز به روز به غذاهای معمولی شبیه تر شده اند. غذاهای اولیه مخلوط خشک شده ای از ترکیبات غذایی بود که کلیه نیاز های فضانورد را در خود می گنجاند ولی به دلیل طعم

نه چندان دلچسب مورد پذیرش فضانوردان نبود، با گذشت زمان غذاهای خشک شده و فریز شده در سفینه های فضایی وارد شد و امروزه انواع متنوعی از غذاهای بسته بندی و استریل شده، انواع میوه و آجیل خشک و شیرینی ها را شامل می شود.

در اولین سفرهای فضایی، غذا را به صورت خالص، بدون فیبر و به صورت خمیر دندان به فضانوردان می دادند، ولی خیلی زود معلوم شد این نوع تغذیه مخصوصاً در سفرهای طولانی برای فضانوردان به شدت آزاردهنده و غیرقابل قبول است و فقط مغذی بودن کافی نیست، بلکه عوامل متعددی از جمله موارد زیر باید در تغذیه و غذای فضانوردان مدنظر قرار گیرد:

  • کم حجم و سبک باشد .
  • ماندگاری بسیار بالایی داشته باشد .
  • خوش رنگ، خوش بو و خوش مزه باشد .
  • به گونه ای باشد که بشود آن را با قاشق یا کارد و چنگال خورد .
  • ذرات پراکنده در فضا ایجاد نکند .
  • تغییرات تحمیل شده به بدن را کاهش دهد یا حداقل تشدید نکند.

 

تامین غذایی با این مشخصات کار چندان ساده ای نیست و در حال حاضر ابتدا فضانوردان لیست غذاها و نوشیدنی های مورد علاقه خود را روی زمین به تهیه کنندگان غذا در فضا ارائه می کنند و از روی این لیست غذاها با فرم های زیر برای سفرهای فضایی آماده می شوند:

  • غذاهایی که با حرارت بالا ماندگاری آن ها را افزایش می دهند، مثل غذاهای کنسرو شده.
  • لقمه های آماده خوردن، این ها غذاهای خشک یا نیمه خشک ماندگاری زیادی دارند و به راحتی در دهان خیس می­خورند و آماده خوردن هستند .
  • غذاهای خشک شده در محیط سرد که قابل آب­گیری مجدد هستند. این نوع غذاها به دلیل ماندگاری زیاد و وزن سبک، بسیار مورد توجه هستند. انواع پودر سوپ­ها، شیرخشک و … از این نمونه اند .
  • غذاهایی که به طور طبیعی مناسب شرایط فضا هستند؛ مثل انواع مغزها، تخمه ها و. …
  • حجم لازم از این غذاها طوری برای هر نفر تعیین می شود که کلیه نیازهای وی را تامین کند، ولی معمولاً فضانوردان حجم مشخص شده را مصرف نمی کنند که یکی از دلایل آن مشکل غذا خوردن به خاطر عدم جاذبه می باشد.

 

چنین غذاهایی علاوه بر اینکه باید از نظر طعم و سلامتی متعادل باشند، می بایست قابلیت نگهداری طولانی مدت بدون تأثیر بر ارزش غذایی را داشته باشند. استفاده از چاپگر های سه بعدی هوشمند چاپ غذا برای تولید نوشیدنی ها و غذاهای مختلف و امکان استفاده از تکنولوژی نانو، چشم اندازه تولید و بسته بندی غذای ویژه مأموریت های فضایی در آینده می باشد.

واحد بین الملل: مهدی محمدیان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × 1 =