دوشنبه , ۲۰ آذر ۱۳۹۶
خانه / اخبار ویژه / تبدیل ضایعات بخش کشاورزی به ترکیبات مفید با یک روش زیستی سنتتیک

تبدیل ضایعات بخش کشاورزی به ترکیبات مفید با یک روش زیستی سنتتیک

محققین در دانشگاه مینستوتا یک روش زیستی سنتتیک را طراحی نمودند که می تواند به صورت موثرتر و با قیمت کمتر باقیمانده های بخش کشاورزی مانند غلاف ذرت و پوست پرتقال را به انوع مختلفی از ترکیبات مفید مانند غذای مرغ و یا الیاف اسپندکس تبدیل نماید.

این مطالعه در مجله Nature Chemical Biology به چاپ رسیده است.

به گزارش واحد بین الملل فودکلینیک؛ برای سال های زیادی، محققین به دنبال منابع پایدارتری به عنوان ماده خام مورد نیاز برای ساخت محصولاتی که ما هر روز از آن ها استفاده می کنیم بوده و هستند. اخیرا، توده های زیستی ساخته شده از ذرت یا نیشکر برای تولید طیف وسیعی از محصولات غیر غذایی از پلاستیک تا سوخت های زیستی به کار گرفته شده اند. با این حال استفاده از غذا برای تولید محصولات غیرخوراکی کمی دارای تناقض می باشد زیرا این کار زنحیره غذایی را تحت تاثیر قرار داده و قیمت غذا را بالا می برد. در این مطالعه، محققین به دنبال تبدیل محصولات جانبی زیستی غیر خوراکی که به صورت علمی توده زیستی لیگنوسلولزی نامیده می شوند به محصولات مفید بوده اند. آن ها به طور خاص روی تبدیل توده زیستی لیگنوسلولزی به بوتان دی اُل (BDO) تمرکز نمودند. این ترکیب برای تولید سالانه یک میلیارد پوندی اسپندکس می باشد. ترکیب اسپندکس در صنایع پوشاک و مبلمان خانگی مورد استفاده قرار می گیرد. در سال 2010 تخمین زده شده که اسپندکس در 80 درصد همه نوع پوشاک تولیدی، به کار گرفته شده است. برای ایجاد یک مسیر، محققین توالی ژن باکتری ها و قارچ هایی با توانایی تبدیل توده زیستی به ترکیبات حد واسط تری کربوکسیلیک اسید (TCA) را مورد مطالعه قرار دادند. محققین این متابولیسم جدید را متابولیسم غیرفسفریلاتیو نامیده اند که قادر به تولید محصولات مفید از چرخه TCA با کمتر از 5 مرحله در مقایسه با چرخه 10 مرحله ای قبلی می باشد. مراحل کمتر در فرآیند، باعث افزایش 70 درصدی راندمان تولید شده و در کل یک فرآیند بهتر برای محیط زیست می باشد. نکته هیجان انگیز برای محققین این بوده که این مسیر را می توان به غیر از تبدیل BDO به اسپندکس نیز برای تولید طیف وسیعی از محصولات مفید دیگر نیز به کار گرفت. Kechun Zhang رهبر این تیم تحقیقاتی که استادیار گروه مهندسی شیمی و علوم مواد در دانشگاه مینستوتا می باشد عنوان داشته که ما دریافتیم این روش را می توان برای تولید طیف وسیعی از محصولات مفید (از غذای مرغ تا تشدید کننده های طعم غذایی) از باقیمانده های کشاورزی مورد استفاده قرار داد.

منبع: https://www.sciencedaily.com

واحد بین الملل: مهدی محمدیان