چهارشنبه , ۱ شهریور ۱۳۹۶
خانه / اخبار ویژه / سالیکورنیا: یک منبع غذایی جدید

سالیکورنیا: یک منبع غذایی جدید

به گزارش واحد بین الملل فودکلینیک؛ سالیکورنیا (Salicornia) گیاهی از خانواده اسفنجیان و نمک دوست بوده و در خاك هاي شور قابل رشد است. همین ویژگی باعث می شود که جهت کشت آن نیازي به زمین زراعی و آب کشاورزي نباشد و از این نظر نیز صرفه اقتصادي خوبی خواهد داشت. این گیاه بدون برگ بوده و ساقه هاي آن بسیار آبدار و شاداب است. سالیکورنیا از آب شور تغذیه و به روش گرده افشانی تولید مثل می کند.

امروزه، توجه کشورهاي اروپایی و آسیایی به این گیاه بیشتر شده است به طوري که از گیاه آن در کشورهاي اروپایی براي تهیه خوراك و مواد غذایی و در کشورهاي آسیایی براي تهیه سالاد تازه و ترشیجات استفاده می شود. از روغن سالیکورنیا در موارد دارویی (طب سنتی) جهت معالجه بیماري هاي از قبیل برونشیت، تورم کبد، اسهال، کاهش قند خون، ضد التهاب و فعالیت سیتوتوکسیک استفاده می شود و همچنین این گیاه داراي خاصیت آنتی اکسیدانی نیز می باشد که باعث افزایش مقاومت روغن در برابر شرایط محیطی می شود. اسید چرب غالب این روغن، اسید لینولئیک (44 درصد) و پس از آن اسید اولئیک (حدود 20 درصد) می باشد. روغن مذکور بر اساس مطالعات صورت گرفته دارای مقادیر قابل ملاحظه ای آنتی اکسیدان آلفا توکوفرول است.

این گیاه در در امریکا، مکزیک، عربستان، پاکستان، مصر و … کشت داده می شود. گیاه سالیکورنیا غنی ار فیبرهای رژیمی و ترکیبات زیست فعال نظیر فیتواسترول ها، پلی ساکاریدها و ترکیبات فنولی نظیر فلاونوئیدها و اسیدهاي فنولیک هستند بسیاري از محققان روغن گیاه علفی شور یا سالیکورنیا را به عنوان منبع اسیدهاي چرب غیراشباع مفید بیان کرده اند، همچنین استفاده از این روغن جهت تولید سوخت زیستی (بیودیزل) در جهان بسیار مطرح و کاربردی می باشد.

در کل نتایج تحقیقات مختلف نشان دهنده این است که روغن حاصل از گیاه سالیکورنیا یک منبع غنی از اسیدهای چرب امگا 3 (اسید آلفا لینولنیک) بوده و این روغن پایدارای مناسبی در برابر حرارت دارد. لذا به نظر می رسد روغن استحصال شده از این گیاه قابلیت خوبی برای مصرف در رژیم غذایی را داشته باشد.

گونه های گیاه سالیکورنیا در بخش های مرکزی، جنوب، شمال و شمال غربی ایران نیز رشد می کنند. این گیاه در برخی از مناطق ایران نظیر اصفهان (اصفهان، شهرستان ورزنه، بستر رودخانه زاینده رود)، کرج، خوزستان (بندر ماهشهر، منطقه ساحلی) و هرمزگان یافت می شود. به دلیل وجود خاک های شور و آب و هوای متنوع در ایران و وجود زیستگاه های گسترده شور در بیابان های گرم و معتدل، شرایط برای رشد این گونه مطلوب می باشد و می توان از آن برای افزایش امنیت غذایی مردم استفاده کرد.

منبع:

Journal of Nutrition Sciences & Food Technology

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − چهارده =